Waar lenin en marx nog steeds op een standbeeld staan

De hoofdattractie van Transnistrië zijn de opvallende communistische symbolen die verspreid zijn over de hele stad. Standbeelden van Lenin bewaken de overheidsgebouwen, de hamer en sikkel sieren de munten en posters, de helden van de sovjet unie schreeuwen je hun boodschap toe vanop de reclameborden.

Denk echter niet dat transnistrië een communistisch land is. Het is volledig in handen van een groepje oligarchen die elke voorziening in handen hebt: water, elektriciteit, internet, voeding, bier...Om hun monopolie te bestendigen hebben ze een eigen munt ingevoerd die ze zelf controleren en die in het buitenland helemaal niets waard is.

Geld brengt alles in orde, alles is te koop. De politie stopt je soms in de hoop van een fooi te vangen om een imaginaire boete te ontlopen. De mensen zelf zijn vriendelijk maar politiek volledig apatisch. Hun enige doel schijnt te zijn om zo snel mogelijk een miljoen roebels te maken.

Volgens Tim, mijn gastheer hier, is dit wat men zal proberen te doen in oost-oekraïne.

The American Way

Ik ben weer van land verhuisd naar een semi officiele staat: transnistrië. De reis begon deze ochtend in kisinau en onverwachts kreeg ik gezelschap van een amerikaanse reiziger die de kou van ons vorig hostel beu was en voor een stuk hetzelfde traject volgt als ikzelf.

Andy is al 16 jaar op reis, leeft van zijn website (travelinghobo.com) en is heeft ondanks zijn leeftijd van 59 nooit een vrouw gehad ouder dan dertig. Al snel zal blijken dat naast reizen vrouwen zijn grote passie zijn. Ik maal er niet om en al snel zijn we op weg in een veel te krappe uitgebouwde break naar het land achter de dnjester.

Daar aangekomen worden we opgewacht door Tim, de enige expat van dit land. Tim is getrouwd met een lokale schone en zover we kunnen nagaan een beetje de verbindingsman tussen de lokale oligarch en de toeristen die de weg naar hier vinden.

Tim vergelijkt de situatie hier met die in oost-oekraïne en stelt dat mwn daar afglijdt naar dezelfde situatie als die in transnistrië, een statement dat enigszins stand houdt. Hij en andy zijn het er roerend over eens dat de westersr media vooral over sensatie berichten en niet over de werkelijke situatie. Tim heeft blijkbaar verscheidene reportages van bbc en cnn begeleidt maar zijn woorden werden telkens verdraait of hij werd gewoon doodgezwegen...

The American Way

Ik ben weer van land verhuisd naar een semi officiele staat: transnistrië. De reis begon deze ochtend in kisinau en onverwachts kreeg ik gezelschap van een amerikaanse reiziger die de kou van ons vorig hostel beu was en voor een stuk hetzelfde traject volgt als ikzelf.

Andy is al 16 jaar op reis, leeft van zijn website (travelinghobo.com) en is heeft ondanks zijn leeftijd van 59 nooit een vrouw gehad ouder dan dertig. Al snel zal blijken dat naast reizen vrouwen zijn grote passie zijn. Ik maal er niet om en al snel zijn we op weg in een veel te krappe uitgebouwde break naar het land achter de dnjester.

Daar aangekomen worden we opgewacht door Tim, de enige expat van dit land. Tim is getrouwd met een lokale schone en zover we kunnen nagaan een beetje de verbindingsman tussen de lokale oligarch en de toeristen die de weg naar hier vinden.

Tim vergelijkt de situatie hier met die in oost-oekraïne en stelt dat mwn daar afglijdt naar dezelfde situatie als die in transnistrië, een statement dat enigszins stand houdt. Hij en andy zijn het er roerend over eens dat de westersr media vooral over sensatie berichten en niet over de werkelijke situatie. Tim heeft blijkbaar verscheidene reportages van bbc en cnn begeleidt maar zijn woorden werden telkens verdraait of hij werd gewoon doodgezwegen...

Chisinau, Kishinev

De hoofdstad van Moldavië is een stad met vele gezichten. Het treinstation en de bulevard gagarin errond wekken de indruk can geland te zijn in een sovjet dictatuur van een aantal jaar geleden. Keurig aangelegde pleinen, abstracte monumenten in de beste sovjet stijl en geen hond op straat.

Als je verder gaat over de bulevard van sint stefan beland je plots in een stad die in alles lijkt op een gewone Roemeense stad. De mensen zien er hetzelfde uit, de taal is hetzelfde, het eten op straat is hetzelfde...

Dat verandert een keer dat je het busstation annex marktplaats binnenkomt. Dan verandert chisinau plots in de rumoerigste mexicaanse stad van allemaal.

Marktventers die je op alle mogelijke manieren proberen hun waar te slijten, grootmoeders die drie kilo appels proberen te verkopen vanuit een bijna vergane kartonnen doos, een volledig onlogisch bussysteem...

soit, na een half uur ronddwalen in de bittere kou, na een knappe maar niet echt communicatieve moldavische en een hulpvaardige zweedse (een jaar op erasmus in kisinau, het is toch iets anders dan in italië of zuid frankrijk ) later toch het half vergane buske gevonden dat me naar mijn dag bestemming brengt...

de nachttrein naar chisinau

Een reis door oost europa is niet compleet zonder minstens een keer de nachttrein te nemen. Daarom gisteren op het perron te bucharest de trein genomen naar chisinau, de hoofdstad van Moldavië.

Elke roemeen raadde me aan om de bus te nemen ipv de trein, dat is immers veel sneller. Dat komt zo: Moldavië werkt met het Russische systeem wat betekent dat de spoorbreedte verschilt van andere landen zoals roemenië. Vermits de spoorbreedte nog al redelijk cruciaal is bij treinen, moet men het onderstel van de trein vervangen. Dit gebeurt met de reizigers in de trein, prachtig toch?

Vermits ik nu ook de europese unie verlaten heb, heb ik er weer een prachtige vage stempel bij in mijn paspoort.

En verder is mijn geluk met hostels blijkbaar even opgedroogd. Geen pc (wel wifi) , geen ontbijt en geen verwarming. Internet meme gewijs zou ik kunnen zeggen: "This is russia!" maar dat is het niet. Dit is Moldavië!

simona

Een gorilla. Een koe. Een olifant. Een beer. Een man. Het zijn maar enkele van de koosnaampjes die de vier roemenen serena williams toeroepen terwijl ik met hen naar de finale van de master series tennis kijk. Tegenstandster is Simona Halep, een Roemeense, of wat had u gedacht?

Simona kan in de eerste set de schijn nog hoog houden, voornamelijk door de enorme foutenlast van Serena. In de tweede set is er echter geen kruid meer gewassen tegen de jongste Williams, een droge 6-3,6-0 bestempelen het lot van Simona.

Ondertussen sneeuwt en regent het nog steeds in Roemenie en vertrek ik straks naar een ander land. Een treinreis van 12 uur in het verschiet, Pushkin, Tolstoj en Turgenev gaan me gezelschap houden op de roemeense slaaptrein.

Het behoort eigenlijk niet hen te lezen in een andere taal dan het russisch (net zoals men Kafka in het Duits moet lezen en Marquez in het Spaans), maar de kans dat ik ooit nog russisch leert wordt met de dag kleiner, dus gaan we er voor. Dat, en boeken zijn hier spotgoedkoop (net als museumbezoeken overigens)

Sneeuw in Bucharest

Het sneeuwt al een hele dag in Bucharest. De sneeuw gaat hier gecombineerd met een ijzige noorderwind die de sneeuw recht in je gezicht blaast en dwars door alle slim aangebrachte laagjes jaagt. Op die manier komt er van sightseeing niet veel terecht, dus maken we er een museumdagje van.

Het eerste museum dat ik bezoek is het museum van geschiedenis. Aan de kassa krijg ik een mooie korting en al gauw blijkt waarom: de grootste zalen zijn gesloten terwijl men een nieuwe expositie aan het opbouwen is. Wat is er wel: een gigantische kopie van de zuil van trajanus, de schatten van de roemeense koningen en koninginnen en duizenden munten.

Het tweede museum is verreweg het meest bevreemende: dat van de roemeense boer. De collectie op zich valt heel goed mee, maar wordt begeleid door bevreemende teksten als " de schaduwen zijn niet zomaar aangebracht maar brengen u dichter op het verlichte pad naar hogere kennis" (over de belichting van een dorsvlegel) en " door de marteling van het graan bereikt de veganist een fase van ontbering die zijn spiritualiteit vergroot" (over het vasten). Ik dacht dat het aan een slechte engelse vertaling lag, maar ook in het frans en het duits kwamen dit soort zinnen voor.

Verder bevat het museum een verzameling van volkswijsheden gaande van het vrij triviale "als je haar in brand staat, krijg je hoofdpijn" over het foute (maar begrijpbare) "wie eierschalen verbrandt, doodt de eruit gekomen kuikens" tot het volslagen absurde "de jonge bruid die als eerste object in huis het vuur ziet, ziet haar schoonmoeder sterven" Geen idee of het laatste een waarschuwing dan wel een aansporing is.

Het laatste museum was het natuurhistorisch museum dat een overzicht geeft van de natuur in Roemenie. Een van de stichters van dit laatste museum was trouwens Emil Racovitca, hoofdwetenschapper op de Antartctische expeditie van de Belgica van Adrien De Gerlache, dus toch een belgische noot hier in Roemenie :)